پاییز97

پاییزرسیدوطبق معمول توخوابی ومن برات مینویسم  سرده  یکم   عزیزدل مامان   لای پتو مث   فرشته  ها خوابیده   صدات  همش تو گوشمه  دس کوچولو  پا کوچولو  گریه نکن  باباسی  میاد  امروز صبح  از خواب که بیدار شدی گفتی  بابا   رفته  اردل  شیرین  زبون  من فدای  اون    شعر خوندنات   گل نازم     عشقی عشق❤  یه چیز  مهم   که  توی تمام  مراحل   رشدت  این دستشویی  رفتنت  بود که  یک هفتس  اوکی  شده  و مامانی  قند تو دلش  آب میشه  که  آندیا خانوم  بزرگ  شده  و   کارهاشو  خودش انجام  میده  فدای  اون  موهای  مشکیت  بشم    اینم  از اولین  خاطره  سومین  پاییزت